Skocz do zawartości


tablety.pl
Zdjęcie
- - - - -

Systemy operacyjne




  • Zaloguj się, aby dodać odpowiedź
6 odpowiedzi w tym temacie

#1 kambo

kambo

    Expert Rank

  • Użytkownicy +
  • 2503 postów
  • Płeć:Mężczyzna
  • Lokalizacja:z planety Ziemia

Napisano 31 07 2003 - 17:09

System operacyjny (Operating System, OS) - w sensie ogólnym program, w realizacji - układ wielu programów sterujący komputerem i pośredniczący między użytkownikiem a komputerem. Zadaniem systemu operacyjnego jest tworzenie bezpiecznego i niezawodnego środowiska, w którym użytkownik może wykonywać rózne operacje w sposób wygodny i wydajny.

UNIX
Linux
Mac OS
BeOS
QNX
Solaris
FreeBSD
IBM OS/2
CP/M




UNIX

UNIX to wysoce scentralizowany, wieloprogramowy system operacyjny przeznaczony głównie dla komputerów pełniących rolę serwerów. Pomimo że powstał w 1969 roku, nadal jest jednym z częściej spotykanych w świecie systemów operacyjnych. Większość producentów superkomputerów dołącza do nich własną wersję tego systemu. Na bazie UNIX-a powstał też Linux, czyli system przeznaczony dla komputerów osobistych, choć jest on również z powodzeniem używany w komputerach świadczących różne usługi sieciowe.

Historia UNIX'a sięga początku lat sześćdziesiątych kiedy to kilku specjalistów z Massachussets Institut of Technology i laboratoriów Bella (będącej częścią koncernu AT&T) zajęło się tworzeniem skomplikowanego, wieloużytkowego systemu obliczeniowego o nazwie Multics. Prace na projektem zostały jednak oficjalnie przerwane a ich kontynuacją zajęło się już niezależnie dwóch autorów (Ken Thompson i Dennis Ritchie), którzy doprowadzili ostatecznie do stworzenia zupełnie nowego, prostego i początkowo jednozadaniowego (od łacińskiego unics czyli "jedyny") systemu operacyjnego UNIX.

Z czasem system zaczęto rozbudowywać a jego możliwości zaczęły nabierać coraz większego znaczenie w informatyce. UNIX stanowi obecnie najbardziej popularne środowisko pracy szczególnie w zastosowaniach sieciowych gdyż cechuje go duża stabilność oraz bezpieczeństwo systemu przed nieautoryzowanym dostępem.

UNIX jako pierwszy z systemów na komputery PC zapewniał pracę za pośrednictwem sieci, a serwery UNIXowe są do dzisiaj najczęściej spotykanymi węzłami w sieci Internetu. System uruchomić można prawie na każdym komputerze począwszy od osobistych komputerów IBM PC i Macintosh a skończywszy na superkomputerach typu Cray-MP (wyjątkiem mogą być co najwyżej starsze komputery np. typu PC XT).

Właścicielem praw autorskich i nazwy UNIX jest firma AT&T. Oznacza to, że system nie jest sprzedawany, a tylko licencjonowany, czyli każda jego wersja jest oparta na oryginalnym UNIX'ie AT&T. Niezależne firmy opracowują na tej licencji własne wersje UNIXów, których liczbę ocenia się obecnie na kilkaset odmian. W nazwie "duplikatu" systemu występują zazwyczaj litery IX lub sama litera X aby wiadomo było że system jest UNIXopodobny.

Najbardziej znane odmiany to: AIX (IBM), A/UX (Apple), BSD (Uniwersytet Kalifornijski w Berkley), Linux, GNU (Free Software Foundation), HP/UX (Hawlett-Packard), SunOS (Sun Microsystem), Ultrix (DEC), Unicos (Cray Corporation), UNIX (AT&T, SCO, Sun Microsystems), Xenix(SCO).




Dołączona grafika
Linux

Linux to wielozadaniowy, wieloużytkowy, 32-bitowy system operacyjny typu UNIX stworzony przez Linusa Torvaldsa. Pierwsza wersja systemu ujrzała światło dzienne w sierpniu 1994 roku i od tamtej pory system podlega licznym udoskonaleniom dokonywanym przez ogromną grupę programistów mających dostęp do kodu źródłowego systemu, który jest rozpowszechniany na zasadach licencji GPL (General Public License). Licencja ta zapewnia powszechną możliwość bezpłatnego użytkowania systemu i brania udziału w jego rozwoju.

Kod źródłowy Linuxa jak i sam system jest bezpłatny i dostępny dla każdego bez żadnych ograniczeń. Natomiast firmy komercyjne zarabiają, tworząc i sprzedając tzw. dystrybucje Linuxa, czyli wersje instalacyjne, zawierające program, kod źródłowy oraz dodatkowe programy użytkowe przystosowane dla tego systemu. Cena obejmuje zebranie wszystkich programów w całość, wytłoczenie CD, oraz wydrukowanie podręcznika użytkownika. Poszczególne wersje dystrybucyjne różnią się jakością dołączonej dokumentacji, programem instalacyjnym oraz ilością i aktualnością dołączonego oprogramowania (stąd różnica liczby płyt CD-ROM w poszczególnych dystrybucjach) przy czym coraz częściej można spotkać również darmowe wersje dużych programów komercyjnych na tą platformę takich jak pakiety biurowe (StarOffice), przeglądarkę internetową i klienta pocztowego (N. Communicator) czy programy graficzne (np. Gimp).

Darmowe wersje Evaluation można znaleźć na dodatkach CD czasopism komputerowych lub w Internecie. Oprócz całkowitej bezpłatności główną zaletą Linuksa są małe wymagania sprzętowe. Do wykonywania podstawowych zadań wystarczy mu komputer 386 z 4 MB pamięci RAM. Poza tym Linux funkcjonuje także sprawnie na innych platformach sprzętowych takich jak: Power-PC, Power-Mac, Atari czy Amiga.

Linux stał się bardzo popularnym systemem dla serwerów internetowych, używany jest przez miliony osób również jako system operacyjny stosowany w biurach i domach. Linux dorównuje (a często przewyższa) możliwościami komercyjnym systemom UNIXowym. Dostępnych jest ponad 20 odmian Linuxa pochodzących od firm, różnych organizacji i osób prywatnych.

Z poziomu Linuxa mozliwy jest dostęp do partycji Windows 95/98 (FAT 16/32) oraz Windows NT (NTFS). Co ciekawe w Linuxie możemy również uruchamiać prawie wszystkie 16 i 32 bitowe aplikacje Windows, aby to zrobić potrzebny jest jednak tzw. emulator (np. Wine).

Najpopularniejsze dystrybucje Linuxa to:
Dołączona grafika RedHat - najbardziej popularna dystrybucja, relatywnie prosta w instalacji i administracji.
http://www.redhat.org

Dołączona grafika S.u.S.E - niemiecka dystrybucja, ostatnio zyskała dużą popularność.
http://www.suse.de

Dołączona grafika Debian - bardzo stabilny ale trudny w administracji, tworzony przez grupę programistów-zapaleńców.
http://www.debian.org

Dołączona grafika Mandrake - dystrybucja początkowo rozwijana w oparciu o Red Hat'a - teraz jest odrębnym produktem.
http://www.mandrakelinux.com/pl

Dołączona grafika SlackWare - najstabilniejsza i najbezpieczniejsza dystrybucja, niestety trudna w konfiguracji.
http://www.slackware.org

Dołączona grafika Pld Linux Distributon - polska dystrybucja oparta na Red Hat.
http://www.pld.org.pl

Dołączona grafika Aurox - kolejna polska dystrybucja:
http://www.aurox.org/pl/index.php

Pocket Linux - polska dystrybucja (miesci się na jednej dyskietce!!).
http://pocket-linux.coven.vmh.net

Dołączona grafika Knoppix - uruchamiany bezpośrednio z płyty CD bez potrzeby instalowania na dysku twardym. Idealny dla poczatkujacych!!
http://www.knopper.net/knoppix

Wszystkie pakiety dystrybucyjne Linuxa bazują na tym samym jądrze (kernelu), a mogą tylko wystąpić różnice pomiędzy wersjami. Kernel zawiera podstawowe funkcje systemu operacyjnego, ładuje niezbędne sterowniki systemu plików, obsługi sieci oraz dołączonych urządzeń i mnóstwo, uruchamianych z linii poleceń narzędziowych programów pomocniczych.

Instalacja i późniejsze użytkowanie systemu w zależności od wersji nie należy do specjalnie łatwych i wymaga już pewnej znajomości komputera (to nie to co instalacja Windows), musimy przeznaczyć mu osobną partycję Ext2 na HDD i odpowiadać na szereg niezrozumiałych pytań zadawanych przez program instalacyjny.

Linux podobnie jak większość nowoczesnych systemów operacyjnych ma wygodny i łatwy w użyciu interfejs graficzny, podobny również do Windowsowych okienek, tzw. X-Window.

Wspomniany X-Windows to specyficzne środowisko graficzne Linuxa które do złudzenia przypomina Windowsowe okienka. Mamy tu do wyboru kilkanaście menadżerów okienek które w zależności od urozmaiceń swojego interfejsu wymagają odpowiedniej ilości wolnej pamięci RAM. Dostępne są 2 interfejsy graficzne KDE i GNU. Najbardziej pamięciożernym jest KDE (minimum 32 a najlepiej 48 lub 64 MB RAM'u), ale za to jest to menadżer najłatwiejszy w konfiguracji i dostosowaniu go do indywidualnych upodobań użytkownika. Obsługa odbywa się w nim analogicznie jak w Windows 95, bezpośrednio spod grafiki przy wykorzystaniu wbudowanego mechanizmu "przeciągnij i upuść" i innych tego typu ułatwień znanych z Windowsowych okienek, z tym że na tej platformie jeszcze nie wszystko działa tak jak należy a większość programów nadal pracuje lub jest uruchamiana w trybie tekstowym.

Konfiguracja polega z reguły na edycji odpowiedniego pliku w edytorze tekstowym a wyszukanie odpowiednich danych w większości przypadków wymaga przeczytania anglojęzycznej dokumentacji. Po odpowiedniej konfiguracji możemy jednak ustawić menu i wszystkie komunikaty np. w języku polskim.

Linux w dużym stopniu zawdzięcza swoją popularność doskonałej stabilności działania, dzięki czemu znalazł zastosowanie w narzędziach programistycznych i serwerowych a przez to staje się coraz bardziej popularny. Przybywa również programów przeznaczonych na tę platformę operacyjną dzięki czemu "pingwinek" z pewnoscia bedzie konkurować z Windowsem także na scenie domowych zastosowań.





Dołączona grafika
Mac OS

MacIntosh to rodzina komputerów osobistych, niekompatybilna z komputerami osobistymi firmy IBM, produkowana od 1984r przez amerykańską firmę Apple Computer. Komputery MacIntosh odznaczają się wysoką wydajnością, przyjaznością dla użytkownika, jednolitym wyglądem aplikacji oraz systemem operacyjnym wykorzystującym system okienek (Mac OS). Komputery te znalazły pierwotnie zastosowanie przede wszystkim w profesjonalnej grafice komputerowej gdzie do dzisiaj przoduja. Pierwsze komputery MacIntosh produkowane były w oparciu o mikroprocesor Motorola 68000, dzisiaj komputery wyposaża się w procesory Power, którym dorównują jedynie najszybsze PC-ty.

System operacyjny Mac OS posiada interfejs graficzny (GUI) mocno zbliżony do windowsowych okienek. Jego największą zaletą jest łatwość instalacji, konfiguracji oraz użytkowania. Dzieje się tak głównie dlatego, że zarówno sprzęt jak i sam system operacyjny pochodzi najczęściej od tego samego producenta, co ogranicza jednocześnie możliwość jego instalacji na innych komputerach niż Macintosh.

Zasady obsługi systemu różnią się nieco od windowsowych i tak np. na pulpicie nie znajdziemy paska zadań ani przycisku "start", zamiast tego mamy wysuwany z boku pasek, ułatwiający dostęp do paneli kontrolnych a opcjami programu kierujemy za pomocą menu umieszczonego na górze ekranu, którego zawartość zależy od programu z jakim aktualnie pracujemy. Myszka Maka ma tylko jeden przycisk co jest następną znaczącą różnicą tego systemu. Aby skorzystać z menu kontekstowego wybranego obiektu musimy jednocześnie wcisnąć przycisk myszy i klawisz "control".

Inaczej niż w PC-tach rozwiązano dostęp do wszelkich fizycznych nośników danych (HD, dyskietka, CD-ROM), widoczne są one bezpośrednio na pulpicie, a gdy któryś z nich chcemy otworzyć musimy przeciągnąć go myszką do ikony kosza. MacOS zawiera dołączone przeglądarki internetowe Microsoft Explorer oraz Netscape Navigator, znacznie poprawiona zgodność Javy i jej wydajność poprzez Java Virtual Machine (MRJ) 2.0, zawierającą Java Development Kit (JDK v. 1.1.3.) firmy Sun Microsystems, a także wbudowany Digital Video Disk (DVD) Universal Disk Format (UDF), który pozwala na odczytywanie video w formacie DVD oraz interaktywnych programów zapisanych na nośnikach DVD-ROM.

Poza tym system Mac OS znacznie wydajniej zarządza pamięcią dyskową dzięki nowemu HFS+ (nowy system plików) oraz zapewnia lepszą zgodność z komputerami PC dzięki nowej wersji programu PC Exchange 2.2, który pozwala na lepszą współpracę z długimi nazwami plików z Windows 95, a także daje lepszą możliwość odczytu i formatowania dysków typu Jazz i ZIP w formacie PC. Oferta programowa na tą platformę jest również bardzo bogata przy czym w większości służy najpowszechniej spotykanemu zastosowaniu komputerów Apple czyli grafice. Najbardziej znane to

oczywiście produkty Adobe takie jak Photoshop, Illustrator czy PageMaker. Są również Makowe wersje programów Corel Draw i Quark Xpress. Nieco gorzej jest natomiast w przypadku aplikacji biurowych. Do IMaca dołączony jest pakiet Claris Works 5.0 (dostępny również dla Windows), umożliwiający pisanie dokumentów tekstowych, wykonywanie obliczeń w arkuszu kalkulacyjnym oraz tworzenie i obsługę baz danych. Wśród różnorodnych pakietów biurowych na tę platformę oprócz Microsoft Office 98 dostępny jest jedynie Star Office 5.0. Od niedawna również producenci gier komputerowych zaczęli przystosowywać swoje produkty na tą platformę sprzętową.





Dołączona grafika
MS-DOS

MS-DOS, obok Microsoft Windows jest jednym z najbardziej znanych systemów operacyjnych. Jego rozwój pokazuje, jak wyglądała ewolucja komputerów. Nazwa MS-DOS, to skrót od Microsoft Disk Operating System, czyli Dyskowy System Operacyjny firmy Microsoft. System działa głównie w trybie tekstowym tzn. ze wszystkie polecenia wydaje się za pomocą klawiatury. Zmudnego wpisywania komend pozwalają uniknąć nakładki (np. NortonCommander).
DOS jest systemem jednozadaniowym tzn. ze w danej chwili tylko jeden program może pracować pod jego kontrolą.szystkie procesy odbiera i interpretuje "command.com". Na system oprócz tego pliku, składają się jeszcze dwa - 'io.sys' oraz 'msdos.sys'. W skład systemu wchodzi również oprogramowanie dodatkowe, które dostarcza Microsoft wraz z systemem. OS podczas ładowania działa w następujący sposób: po wczytaniu zbiorów systemowych "io.sys" i "msdos.sys", następuje odszukanie plików konfiguracyjnych "config.sys", a potem "autoexec.bat".

W 1980 roku Seattle Computer Products pisze 86-QDOS, emulator CP/M-80 dla pierwszego 16-bitowego procesora Intela. W 1981 roku Microsoft kupuje od Seattle Computer Products 86-DOS by wypełnić zobowiązania kontraktu z IBM na system operacyjny do przygotowywanego komputera IBM PC, zmienia go tak by mógł pracować na IBM PC i nazywa MS-DOS. Pierwsza wersja beta zaczyna pracować na IBM PC w lutym 1981 roku. W sierpniu 1981 roku pokazany zostaje MS-DOS 1.0, zajmujący 13K dysku i pracujący na 8K pamięci operacyjnej. W listopadzie 1981 roku dodana zostaje obsługa dwustronnych dyskietek 320K. IBM sprzedaje go wraz ze swoimi komputerami jako PC-DOS; Microsoft może rozwijać go i oferować oddzielnie pod nazwą MS-DOS.

Dwa lata później, w 1983 roku, wraz z IBM PC/XT pojawia się napisany praktycznie od nowa MS-DOS 2.0, z hierarchiczną strukturą katalogów i możliwością instalowania sterowników do urządzeń; zajmuje 41K, pracuje na 24K pamięci. Na początku 1984 roku dodane jest wsparcie dla języków narodowych.

W 1984 MS-DOS 3.0 dla IBM PC/AT pozwala na stworzenie rozszerzonej partycji na dysku, liczącej do 32 MB i ma wbudowaną obsługę stacji 1.2 MB; system zajmuje 60K na dysku. Wersja 3.1 dodaje obsługę sieci, 3.2 - obsługę dyskietek 3 i pół -calowych 720KB. W listopadzie 1985 pojawia się Microsoft Windows; nakładka graficzna na DOS. Wersja 3.3 z maja 1987 pozwala na definiowanie dysków logicznych w rozszerzonej partycji dysku twardego, wprowadzone zostają strony kodowe.

W 1988 roku MS-DOS 4.0 przekracza barierę 32 MB dla partycji, ma tez wsparcie dla pamięci rozszerzonej; system zajmuje 108KB, pracuje w 75KB pamięci operacyjnej.

Wersja 5.0 z 1991 ma wsparcie dla wysokiej pamięci, system pomocy i program do zarządzania zawartością dysku (MS-DOS Shell); system zajmuje 118KB, pracuje w 60KB pamięci.

Wersja MS-DOS 6.0 w 1993 roku zostaje wyposażona w zestaw programów narzędziowych do przygotowywania kopii zapasowych, ochrony przed wirusami, defragmentacji dysku, kompresji dysku, zarządzania pamięcią; ma także wsparcie dla stacji CD-ROM, zarządzanie poborem mocy pozwalające na oszczędność baterii na komputerach przenośnych.

MS-DOS 7.0... już nie wychodzi, choć tak początkowo nazywano projekt Microsoft pod nazwą kodową Chicago, który znany jest jako Windows 95.

MS-DOS jest najbardziej znaną, ale nie jedyną wersją DOS-a. W październiku 1983 roku pojawia się PC-DOS firmy IBM, przeznaczony dla komputerów PCjr. W połowie 1990 roku pojawił się DR-DOS 5.0, produkt firmy Digital Research; miał lepsze zarządzanie pamięcią i zbiór programów narzędziowych niż ówczesny MS-DOS 4.x. W 1995 roku pojawia się również PC-DOS 7.0. Jednak żadnen z tych produktów, porównywalnych a w niektórych dziedzinach przewyższających MS-DOS nie zachwiał dominującej pozycji Microsoft na ówczesnym rynku.





Dołączona grafika
BeOS

Jest to 64-bitowy systemem operacyjny, łączący w sobie łatwość obsługi kojarzoną głównie z Windows i cechy charakterystyczne dla systemów z rodziny UNIX (m.in. znakomitą wydajność). System spełnia standardy POSIX, dlatego tez nie stanowi problemu uruchomienie większości programów napisanych w C i C++, a przekompilowanych w systemie BeOS.

BeOS jest oparty na architekturze wielowątkowego 64-bitowego mikrojądra, umożliwiajacego uruchamianie wielu aplikacji i równoczesną pracę z nimi. Mimo że liczba aktywnych wątków w systemie nierzadko przekracza kilkaset, uzytkownik absolutnie nie odczuwa utraty szybkości reakcji systemu na swoje dzialania. Mikrojądro zoptymalizowane jest do pracy na platformach zarówno jedno- jak i wieloprocesorowych. Wielowątkowość systemu plików pozwala na rozdzielanie zadań pomiędzy wiele procesorów, a czas uruchamiania aplikacji (niezależnie od jej wielkości) jest utrzymywany na stałym poziomie, nie przekraczajacym nigdy kilku sekund.

Pamięć wirtualna jest rzadziej wykorzystywana niż w innych systemach. System nie doprowadza do sytuacji, że po kliknięciu myszką na dowolny obiekt na pulpicie musimy czekać w nieskończoność na reakcję systemu, bo ten stara się uporać z plikiem wymiany, tak jak ma to miejsce w systemach Microsoftu w przypadku zbyt dużej liczby otwartych aplikacji.

Zarządzanie pamięcią zostało tak zorganizowane aby wadliwe działanie jakiejkolwiek aplikacji nie powodowało zawieszenia się całego systemu. W przypadku niepoprawnej pracy jakiejkolwiek aplikacji system wykrywa zagrożenie i zamyka aplikację powodującą problem. System BeOS już od samego poczatku miał jasno wytyczony kierunek rozwoju - multimedia i współpraca z innymi systemami operacyjnymi. Dlatego też oprócz niecodziennych możliwości multimedialnych wyposażono go w obsługę różnych, nawet już dziś rzadko spotykanych systemów

plików. 64-bitowy system plików BeFileSystem (befs) przy minimalnym rozmiarze jednostki alokacji wynoszącym 1024 bajty jest w stanie obsluzyc 17 MILIARDÓW TERABAJTÓW powierzchni dyskowej!!!

BeOS ma jeszcze jedną niezaprzeczalną zaletę i jednocześnie przewagę zarówno nad systemami Microsoftu jak i wszelkiej maści Linuxami. Jego możliwości, podobnie jak np. w Winampie, są definiowane przez mechanizm wtyczek [add-ons]. Im więcej wtyczek zgromadzimy, tym większe ma on możliwości.

System jest także przygotowany do pracy w internecie. Obsługa plików w tym trybie jest realizowana przez wbudowany protokół FTP, pozwalajacy na wymiane plików z osobami wykorzystującymi inne systemy operacyjne. Prosty serwer WWW umożliwia wykorzystanie komputera jako serwera WWW. Standardowo dodana jest także przeglądarka WWW rozpoznająca standardy HTML 3.2, specyfikację HTTP 1.0 i 1.1 oraz FTP i SSL. Klient pocztowy obsługuje standardy POP3 oraz SMTP, a zintegrowana z systemem usługa Telnet pozwala na zdalne łączenie się z innymi komputerami. Zaimplementowany klient Microsoft Network :] daje możliwość bezpośredniego łączenia się z komputerami, na których zainstalowany jest Windows. Wszystkie te możliwości można uzyskac korzystając z w/w wtyczek.
Dodam, ze istnieje bezplatna wersja tego systemu o nazwie BeOS R5 Personal Edition.





Dołączona grafika
QNX

QNX, Firma QNX Software Systems Ltd. została założona w 1980 przez Gordon'a Bell'a i Dan'a Dodge'a, aby rozwijać i sprzedawać QNX Realtime Operating System. Wiele firm m.in. 3Com, Motorola, Cisco, Matsushita, IBM, Philips, Siemens wykorzystuje technologię QNX w celu budowania niezawodnych aplikacji m.in. w dziedzinie telekomunikacji.

Jak mówi o sobie firma, QNX był pierwszym system okienkowym posiadającym osadzone mikrojądro. QNX Software Systems Ltd. zajmuje się przede wszystkim budowaniem systemu operacyjnego, oczywiście tworzy też do niego oprogramowanie. Przypuszcza się, że zostało sprzedane około miliona kopii systemu operacyjnego QNX.

QNX jest chyba jedynym systemem operacyjnym, który zawiera środowisko POSIX + pełen system okienkowy mieszczące się w jednym MB pamięci flash lub ROM. Dobrym przykładem jest tutaj demo QNX mieszczące się na jednej dyskietce 1,4 MB. Do jego uruchomienia nie jest nawet wymagany dysk twardy, a zawiera w sobie pełen system okienkowy, możliwość podłączenia do internetu (moduł Dial-UP), przeglądarkę internetowa Voyager, edytor tekstu, menadżera plików, ponadto rozpoznaje sporo sprzętu (bez problemu rozpoznał karty graficzne Virge i Riva TNT). Z tego powodu że mikrojądro jest tak niewielkie możliwość wystąpienia błędów jest praktycznie minimalna.

Jeśli chodzi o multimedia to system oczywiście obsługuje pliki MPEG-1, MPEG-2, MP3, CD audio i DVD z dźwiękiem Dolby Digital AC-3. Jedna z najsilniejszych stron systemu jest sieć.

Zaimplementowany został oczywiście protokół TCP/IP - wliczając w to takie usługi jak PPP, DHCP, NFS, RPC i SNMP.





Dołączona grafika
Solaris

Środowisko operacyjne Solaris to dobre rozwiązanie dla przedsiębiorstw do intensywnego przetwarzania sieciowego. Solaris to środowisko 64-bitowe, zoptymalizowane dla języka Java.

Wysoka wydajność daje moc niezbędną do szybkiego wykonywania zadań. Zaawansowana technologia 64-bitowa jest trzonem systemu Solaris 7. Dla przedsiębiorstwa oznacza to znaczący wzrost wydajności oraz pojemności dla całego szeregu aplikacji: od planowania zasobów przedsiębiorstwa do transakcji elektronicznych, od poszukiwania danych do tworzenia cyfrowych mediów, od wyszukiwarek WWW po analizy danych naukowych. Powstające 64-bitowe aplikacje mogą pracować nawet 10-krotnie szybciej. Dzięki 64-bitom mogą one bezpośrednio adresować większą ilość danych z pamięci, a nie z dysku. Tak więc operacje, które zajmowały dużo czasu, np. zapytania do bazy danych, teraz przeprowadza się w ciągu ułamka tego czasu.

Środowisko operacyjne Solaris 7 pozwala obsłużyć praktycznie każdą operację: intensywny ruch w sieci, ogromne zbiory danych i w ten sposób rozwiązuje zadania wymagające najwyższych wydajności. Dzieje się tak dzięki znacznej skalowalności środowiska 64-bitowego. Aplikacje mogą uzyskiwać dostęp do większej ilości plików jednocześnie, a w tym samym czasie może pracować więcej procesów systemowych, co w efekcie powoduje, że na serwerze może pracować więcej aplikacji.

Solaris 7 udostępnia dodatkowo więcej połączeń sieciowych, dzięki czemu serwery mogą obsłużyć większa liczbę użytkowników. Tak wiec środowisko operacyjne Solaris 7 skaluje się od komputera typu desktop aż po centrum przetwarzania danych, a wiec może być dostosowane do zmieniających się potrzeb użytkownika. Ze środowiskiem Solaris 7 zintegrowana została funkcja dynamicznej rekonfiguracji, która pozwala na nieprzerwaną pracę systemu nawet w przypadku awarii płyty systemowej. Co więcej, administrator może wymienić uszkodzony komponent bez przerywania pracy użytkowników.

Integralnym składnikiem środowiska operacyjnego Solaris 7 jest Solaris Web Start. Umożliwia on dokonywanie wszystkich czynności instalacyjnych i administracyjnych lokalnie lub zdalnie z poziomu przeglądarki WWW. Solaris Web Start upraszcza instalacje poprzez wyeliminowanie złożonego administrowania w systemie UNIX, które związane jest z instalowaniem nowego oprogramowania. W środowisku operacyjnym Solaris, dzięki technologii Solaris Web Start, instalacja oprogramowania może być przeprowadzana także przez mniej doświadczonych administratorów.

Na rynku Unix'owym, system operacyjny Solaris uważany jest za bardzo przydatny dla przedsiębiorstw, dzięki wyjątkowo krótkiemu średniemu czasowi reakcji systemu, jakiego wymagają aplikacje pracujące w czasie rzeczywistym. Solaris posiada także możliwość komunikowania się z szeroką gamą innych środowisk, co pozwala mu na współpracę z wieloma popularnymi sieciami, takimi jak DECnet, IBM SNA, NetWare, czy OSI. Solaris umożliwia również stosowanie programów napisanych dla komputerów PC - za sprawą Wabi - interfejsu który pozwala uruchamiać w środowisku Unix programy dla Microsoft Windows, bez konieczności ich przekompilowywania.

W Polsce system ten jest wykorzystywany w Zakładach Samochodowych "JELCZ" S.A. oraz Browarach Wielkopolskich "LECH". Solaris jest wykorzystywany równiez przez operatora telefonii stacjonarnej (Telekomunikacja Polska S.A.), jak i sieci telefonii komórkowej (Plus GSM). Firmy telekomunikacyjne w bardzo szybkim tempie wdrażają nowe usługi, a Solaris dzięki swej dużej skalowalnosci pozwala im na wspieranie kluczowych sfer działalności: billingu, obsługi klientów, zarządzanie sieciami czy usługi internetowe. Ułatwia to prace operatorom, którzy chcą na początku wdrożyć tylko wybrane usługi, a następnie w miarę potrzeb rozszerzać ich zakres oraz tym, którzy chcą wdrożyć technologie klient - serwer do swoich przestarzałych, lecz ciągle spełniających ważne funkcje systemów typu mainframe.





Dołączona grafika
FreeBSD

Free BSD, to podobnie jak Linux 32 bitowy wielozadaniowy system operacyjny pochodzący z rodziny UNIX i rozprowadzany bezpłatnie (dystrybucja i kody źródłowe). Od Linuxa różni się m.in. tym, że kody źródłowe i wszelkiego rodzaju uaktualnienia wersji są podporządkowane centralnie w projekcie Free BSD, co ma szczególne znaczenie w firmach, które chcą tego systemu używać w środowisku produkcyjnym i są zależne od ciągłego rozwoju i kompatybilności systemu.
Ostatnia wersja systemu 4.4 została zaprojektowana z myślą o wielu architekturach sprzętowych co jest szczególnie rozwijane w podrzędnych wersjach tego systemu - NetBSD i OpenBSD. Wady Free BSD to mała kompatybilność sprzętowa i niewielki zasób programów użytkowych. Pomocny jest tu emulator Linuxa dzięki któremu można uruchamiać w menadżerze KDE z Free BSD typowe programy Linuxowe jak: Star Office czy Word Perfect.
Minimalne wymagania sprzętowe to procesor 486-SX i 32 MB RAMu, napęd CD-ROM i około 500 MB wolnego miejsca na HD.





Dołączona grafika
IBM OS/2

OS/2 powstał jako system mający zastąpić mało wydajny już w końcu lat 80 poprzedniego wieku system DOS. Pracę nad nim, aż do roku 1991 prowadziły wspólnie firmy IBM oraz Microsoft. Po tym okresie system powstawał już tylko w laboratoriach IBM. Pierwsze wydanie OS/2 (stworzone wspólnie z Microsoft) ujrzało światło dzienne w 1987 roku. Był to system pracujący tylko w trybie znakowym, ale był już w pełni 32 bitowy (wielowątkowy). Środowisko graficzne (Presentation Manager) po raz pierwszy zaimplementowano w nim w wersji 1.1.

W 1989 roku do OS/2 1.2 dołączono system plików HPFS, który do dzisiaj posiada znaczącą przewagę nad niektórymi popularnymi filesystemami, powoli ustępując jednak miejsca systemom dziennikowym (JFS). W 1992 roku ukazuje się wersja 2.0 systemu, w 1994 roku zaś pierwszy Warp: OS/2 Warp 3.

Po ukazaniu się na rynku MS Windows 95 IBM mocno zmodernizował swój produkt i w listopadzie 1996 roku linie produkcyjne opuszcza pierwsze wydanie Merlina czyli IBM OS/2 Warp 4.

Przez kilka lat system jest wspierany w postaci uaktualnień (Fix-Paków), a w grudniu 2000 doczekał się nowej podwersji: OS/2 Warp 4 Convenience Pack oraz swojego następcy - eComStation.

IBM OS/2 Warp 4 jest w pełni 32 bitowym, zawierającym pełne wywłaszczanie oraz wielozadaniowość systemem operacyjnym (nawet w trybie tekstowym). Co się z tym wiąże na komputerze możliwe jest jednoczesne np.: formatowanie dyskietki, praca z arkuszem kalkulacyjnym oraz wypalanie płytki CD-R lub korzystanie z Internetu bez żadnych zastojów w pracy systemu.

Macierzystymi systemami plików OS/2 są HPFS (High Performance File System) oraz FAT16. Oprócz nich po doinstalowaniu odpowiednich sterowników, system bez problemu obsługuje VFAT, FAT32, HPFS386, NTFS4, TVFS, partycje Linuxa (ext2) oraz Macintosha. Należy również dodać, że nie ma problemu z ISO9660 jak i najnowszymi odmianami Joliet (system plików na CDROM). Od 1999 roku dostępny jest również UDF (system plików używany na dyskach DVD) oraz JFS (Journaled File System).


Warp 4 potrafi obsługiwać całą masę aplikacji. Począwszy od natywnych 16 i 32 bitowych, poprzez programy DOS-owe i windowsowe. W przypadku tych ostatnich widnieje jednak dość duży podział.

System bez problemu obsłuży programy 16 bitowe napisane dla platformy Windows 3.1 oraz większość programów Win32 w wersji 1.25a włącznie. Jeżeli program był optymalizowany dla systemu Windows 95 lub NT4 (Win32 1.30) następuje potrzeba zainstalowania emulatora (Win32-OS/2 "Odin"), który radzi sobie coraz lepiej, choć jest produktem stosunkowo młodym, rozwijanym przez wolontariuszy (już dziś działa w nim z wielkich pakietów np.: Adobe Photoshop 4, Adobe Acrobat Reader 4,

StarOffice 5.2 PL). OS/2 potrafi uruchamiać również programy napisane w Javie oraz przystosowane do "oesowego" XFree86 (np.: Gimp).

Największymi atutami OS/2 Warp 4 są:
- wielozadaniowość
- wywłaszczanie (bez problemu można wyrzucić z pamięci błędnie działającą aplikację)
- stabilność systemu
- możliwość obsługiwania systemu głosem (IBM VoiceType, wchodzi standardowo w skład systemu)
- bogata oferta aplikacji (natywnych jak i innych obsługiwanych)
- bezpieczeństwo antywirusowe (dla systemu powstały tylko 2 wirusy)
- łatwa konfiguracja systemu, nieskomplikowane instalowanie sterowników
- proste dostosowanie systemu do własnych potrzeb,
- logiczność systemu (wszystkie obiekty zachowują się tak samo)
- świetne przystosowanie do Internetu
- ilość obsługiwanych urządzeń (np.: karty graficzne i drukarki - prawie wszystkie)





Dołączona grafika
CP/M

System CP/M jest dyskowym systemem operacyjnym, przeznaczonym do mikrokomputerów z procesorem Intel 808. Może być także używany na mikrokomputerach z procesorem Z80. System ten umożliwia pracę jednego programu, obsługę urządzeń wejścia/wyjścia, w tym pamięci dyskowych oraz zarzadzanie plikami.

Instalowano go głównie na komputerach 8 bitowych, a swoją popularnością cieszył się w latach 70 i 80 tych. Powstało bardzo wiele programów działających pod nadzorem CP/M, dlatego użytkownicy tego systemu mają dostęp do bogatego zestawu programów użytkowych i systemowych. Mimo pewnych wad CP/M zdobył dużą popularność i swego czasu był niemal standardowym systemem operacyjnym dla mikrokomputerów 8-bitowych takich jak Amiga, Commodore, Atari, ZX Spectrum czy Amstrad.

CP/M nie został zaprojektowany jako system operacyjny powszechnego użytku, lecz jako system wspomagający opracowywanie i uruchamianie programów pisanych w języku asemblera. Dlatego nie jest to system łatwy w użyciu. Współpraca z użytkownikiem odbywa się za pomocą dosyć niewygodnych komend o specyficznej składni. Wadą są bardzo ubogie komunikaty o błędach pracy systemu oraz brak mechanizmów obsługi błędów. Na przykład, gdy wydany zostanie rozkaz drukowania, a drukarka nie jest włączona, lub gdy podany jest rozkaz załadowania programu z dyskietki której nie ma aktualnie w stacji, system przestaje działać, oczekując na gotowość urządzenia zewnętrznego. Jedynym wyjściem jest przerwanie wykonywania rozkazu, co wymaga niekiedy ponownego załadowania systemu.

System ten był wygodny dla programistów tworzących oprogramowanie podstawowe mikrokomputerów, zawierał bowiem programy ułatwiające opracowanie i uruchamianie programów zapisanych w języku asemblera, w tym edytor, asembler i debugger. Poza tym każda funkcja systemu CP/M związana z wprowadzaniem lub wyprowadzaniem danych i obsługą pamięci dyskowej mogła być w prosty sposób wykorzystana w dowolnym programie. Zwalniało to programistę z obowiązku pisania od początku wszystkich programów obsługi wejścia/wyjścia, co upraszcza konstrukcję programu. Dlatego też CP/M został zainstalowany w wielu różnych mikrokomputerach.

Główną zaletą systemu CP/M była przenośność oprogramowania (ang. transportability). Program napisany dla komputera pracującego pod nadzorem CP/M może być wykonywany na dowolnym innym komputerze pracującym pod kontrolą tego systemu. Przenośność ta nie była wprawdzie pełna, niekiedy powstawały bowiem niezgodności danych np. z powodu różnych formatów dysków.

Przez wiele lat istnienia systemu napisano kilka tysięcy programów działających pod nadzorem CP/M, m.in. Word Star, dBase II, Pascal MT+, Turbo Pascal, GSX, CBasic. Powstały także wersje tego systemu dla komputerów 16-bitowych, nie zdobyły one jednak uznania ze strony uzytkowników.

Szacuje się, że system CP/M był używany w ok. 400 000 komputerach. Opracowano kilka wersji tego systemu. Najbardziej znane to: CP/M 3.0, MP/M, CP/M 86, CCP/M, CCP/M 3.1, CP/M 68K.



Powyzszy tekst zostal zamieszczony w celach edukacyjnych i jest zbiorem informacji jakie odnalazlem na róznych na stronach internetowych.

#2 Snoopy

Snoopy

    Second Rank

  • Użytkownicy
  • 91 postów
  • Lokalizacja:Narazie Rzeszów :/

Napisano 21 11 2003 - 12:45

LINUX - krótka historia i opis popularnych dystrybucji


Wstęp:

Zanim przejdziemy do opisu najpopularniejszych dystrybucji Linux’a powinniśmy odpowiedzieć sobie najpierw czym tak naprawde jest Linux. Dla wielu z was jest to zapewne system operacyjny który wedle świata filmowego używany jest jedynie przez Hakerów. Dla niektórych zapewne jest to sposób pokazania jakim się jest „komputerowcem” w końcu używacie Linux’a a nie Windowsa. Jesteście kimś. Nic bardziej mylnego.
Linux zdobywa coraz to większą popularność. Wiele firm wybiera go, jako system działający bez zastrzeżeń. Także wiele domowych użytkowników decyduje się na zmianę systemu, chcąc poznać coś nowego, powiększyć swą wiedzę informatyczną.

Linux jest jak zapewne większość z was nie wie darmowym i co najważniejsze wolnym systemem. Oznacza to że w każdej chwili możesz pobrać jego dowolną odmianę z Internetu. Najciekawsze jest to że płyty z nagranym Linux’em możesz sprzedawać! Pozwala na to licencja GNU GPL (General Public Licence) na jakiej jest oparty.
Do każdej dystrybucji dołączony jest kod źródłowy, który bez ograniczeń możemy zmieniać, poprawiać wedle naszego uznania, nie łamiąc tym samym prawa! To właśnie zasługa GPL, w której od samego początku chodziło o rozprzestrzenianie aplikacji wraz z kodem źródłowym.


Historia:

Linux powstał 12 lat temu dokładnie w roku 1991. Historia pomysłu sięga jednak o wiele dalej. Linus Torvalds (autor Linuksao) wiele wcześniej porównywał dwa systemy: Uniksa i Miniksa. Dzięki kontaktom wśród użytkowników tego drugiego, Linus Torvalds znalazł odpowiedzi na wszystkie wątpliwości.

Linus Torvalds zaczął początkowo pracę w Asemblerze, jednak po niedługim czasie zdecydował dalej pisać jądro w C. Linus Torvalds starał się modyfikować kod Miniksa opierając się na Uniksie.
Efektem jego pracy było ukazanie się w sierpniu 1991 roku wersji 0.01. Niestety daleko jeszcze było uwczesnemu Linuksowi do doskonałości. Jądro zawierało tylko najprostrze sterowniki. Brakowało mu m.in. obsługi dyskietek. Linus Torvalds jednak się nie poddał i w niecałe 2 miesiące stworzył wersję 0.02. Jadro potrafiło uruchamiać już proste programy.

Linus Torvalds postanowił rozgłośnić informacje na temat jego „dziecka”. Na grupie comp.os.minix pojawiły się pierwsze listy dotyczące Linuksa. Trik zadziałał - nowe jądro ściągnęło 10 osób, z czego pięć dokonało własnych poprawek..
Linux zaczął się błyskawicznie rozwijać. Zaraz po tym jak wyszła wersja 0.03, pojawiła się 0.10, a w marcu 1992 roku - 0.95.

Pod koniec roku 1991 z systemu korzystało 100 osób, a samo źródło liczyło 10 tys. linii kodu! Co było niewątpliwie ogromnym sukcesem. W I kwartale 1992 roku liczba użytkowników powiększyła się dziesięciokrotnie, a objętość kodu - ponad trzykrotnie.
W grudniu roku 1993 pojawiła się wersja 0.99pl14 która z kolei liczyła 100 tys. linii i 20 tys. użytkowników. W tym momencie było pewne że system skazny jest na sukces
W 1994 roku powstało jadro o poważnie wyglądającym już numerze 1.0. W tym samym czasie pojawiły się pierwsze firmy zajmujące się dystrybucją systemu - Red-Hat i Caldera.

Ale skąd nazwa Linux? Torvalds proponował nazwę FREAX. Jak twierdził zawierała w sobie słowo free (wolny), freak (dziwak) i X jak Unix.
Inne zdanie miał Ari Lemmke, który umieścił system na swoim FTP. Według niego nie był to najlepszy pomysł. Zaproponował więc nazwę LINUX. Nazwa została, a zdaniem Linusa dużo lepiej brzmi, niż wcześniejsze FREAX.

W czasach obecnych Linux jest bardzo popularnym systemem opeacyjnym zarówno w domu jak i w dużych firmach. Jest on bardzo ceniony ze względu na szybkość działania, bezpieczeństwo jak i stabilność pracy

Dystrybucja.. Co To Takiego?

Linux to jądro jednak abyśmy mogli cieszyć się nim, niezbędne będzie jakieś oprogramowanie i te właśnie dostarcza nam dystrybucja. Dodatkowo zawiera ona instalator systemu, dzięki czemu Linux znajdzie się na naszych komputerach w prosty i szybki sposób

Firmy i grupy programistów wręcz prześcigają się w swojej pracy, chcąc stworzyć oryginalną
i wartą instalacji pozycję. Dzięki temu mamy dziś mnóstwo różnych odmian tego samego systemu operacyjnego, i możemy wybrać dystrybucję najbardziej nam odpowiadającą.

Pozycje różnią się przede wszystkim poziomem trudności obsługi i ilością dostępnego oprogramowania dołączonego bezpośrednio na płytach CD. Różnica może także polegać na domyślnym poziomie zabezpieczeń, choć pamiętajmy, że to wciąż ten sam system, więc w każdej chwili możemy to zmienić.
Podsumowywując Dystrybucja Linux'a to jądro z zestawem oprogramowania z zaimplementowanym instalatorem

Najpopularniejsze Dystrybucje

Mandrake Linux
Dystrybucja ta została ztworzona przez firmę Mandrake. Mandrake powstał na podstawie można by powiedziec wzoru bardzo znanego Red Hata. Cechą dystrybucji która ja wyróznia to niebywała prostota jej obsługi. Programiści z Mandrake tworząc ją ogromny nacisk położyli na udogodnienia płynące z prostoty obsługi. W tym celu napisano wiele programów wykonujących wiele czynności za użytkownika. Także pliki konfiguracyjne zostały zmienione tak, aby domyślne ustawienia systemu były jak najlepsze dla Ciebie.

Do pobrania z ftp.mandrake.com

Red Hat
Red Hat tworzony jest przez amerykańską firmę Red Hat. Dystrybucja ta jest najpopularniejszą odmianą Linuksa. Ceniona przez wielu zdobyła wysokie miejsce na podium rynku systemu. Poziom trudności oferowany przez system jest średni, dlatego też Red Hat kierowany jest do użytkowników, którzy mieli już styczność z systemem, ale i nowicjusze nie powinni mieć ogromnych problemów z jej opanowaniem. I choć dystrybucja często wybierana jest na serwery sieciowe, świetnie sprawuje się do użytku domowego.
Red Hat, podobnie jak Mandrake, posiada wersję komercyjną i tak jak w przypadku swojego "kolegi" - zawiera ona dodatkowe oprogramowanie napisane prze firmę.

Do pobrania z www.redhat.com i ftp.redhat.com

Wersja od numeru 9.0 w góre niejest już darmowa. System ten jest w tej chwili rozwijany pod nazwa Fedora - Najnowsza wersja jest odpowiednikiem Red Hat 10.

Do pobrania http://fedora.redhat.com/download/


PLD
PLD to nasza rodowita dystrybucja. Nie musicie trzeć oczu, tak, tak dobrze widzicie Polacy także tworzą Linuksa. PLD bazuje na najpopularniejszym Red Hacie. Polacy jednak położyli ogromny nacisk na bezpieczeństwo i stabilność systemu. Dużo czasu poświęcono także na implementację protokołu IP w wersji 6 znanej także pod nazwą next. Nasza dystrybucja to także „największy” Red Hat.
PLD cieszy się uznaniem wśród administratorów serwerów. Niektórzy mówią też, że choć bazuje na Red Hacie, to wyszedł po prostu od niego lepszy! Dystrybucja kierowana jest jednak ze względu na trudność obsługi do zaawansowanych użytkowników.

Do pobrania z www.pld-linux.org


SuSE
SuSE to dzieło znowu naszych sąsiadów Niemieckich programistów. Prostota obsługi i wsparcie techniczne czyni go silną pozycją. Niestety nie za darmo... SuSE posiada tylko płatną wersję i choć cena jest nie duża, to jednak jest i biorąc pod uwage że można mieć free Linux;a odstarsza. Początkowo SuSE ukazywało się w dwóch wydaniach - darmowej i płatnej, sytuacja uległa jednak zmianie po serii 6.x
To, za co jednak SuSE posiada duże grono zwolenników, to instalator i konfigurator Yast charakteryzujący się łatwością obsługi oraz funkcjonalnością.

Info na stronie www.suse.com


Knoppix
Knoppix jest botowalnym Linuksem co oznacza że uruchamia się go z płyty CD, po uprzednim botowaniu z niej. Jest ciekawym rozwiązaniem, kiedy chcemy najpierw przekonać się jak wygląda Linux. Knoppix bazuje na Debianie. Dystrybucja rozprowadzana jest na jednej płytce. Najnowsza wersja 3.2 zawiera uaktualnione pakiety. Knoppix, pomimo faktu, że jest botowalny, można go zainstalować na dysku twardym.


Debian
Tym czym Debian różni się znacząco od innych dystrybucji, jest fakt, że nie stoi za nim żadna firma - tworzy go grono programistów z całego świata, w tym także Polacy! Ciesząca może być informacja, że Debian to największa dystrybucja - posiada prawie 9000 pakietów umieszczonych na 7CD + 1 dodatkowej (sytuacja w wersji stabilnej 3.0). Debian idealnie spisuje się na serwerach, a to za sprawą jego dużej stabilności., będącej wynikiem długotrwałego i szczegółowego sprawdzania każdego pakietu. Kolejnym plusem dystrybucji jest jej dostępność na wiele platform, dzięki czemu Debiana możemy uruchomić nawet na Amigach!
Dodatkowo dystrybucja znakomicie nadaje się do użytku domowego. I choć przeznaczona jest dla systemowych bywalców, docenią ją nawet osoby raczkujące w Linuksie - 8710 pakietów sprawi, że do codziennej pracy wykorzystamy oprogramowanie z CD, bez konieczności pobierania pakietów z sieci.

Do pobrania z www.debian.org

Slackware
Slackware ceniony jest przede wszystkim przez administratorów serwerów i dla tych osób jest kierowany. Firma tworząca dystrybucję położyła naciska na ochronę systemu. Dzięki temu Slackware to potężne narzędzie w rekach administratorów. Mankamentem wydaje się jednak mała ilość programów dołączonych z CD. Slackware wydawany jest na jednej płycie, ponadto można pobrać dodatkowy CD (sytuacja z wersji stabilnej 8.1). Wiele osób jednak to ceni - w końcu Slackware to dystrybucja na serwer, a nie system domowy!

Do pobrania z www.slackware.com

www.fnt.pl

www.nt2.pl


" Tragedia trwa chwilę, reszta naszego cierpienia to już nasze dzieło "


#3 Muerte znaczy Śmierć

Muerte znaczy Śmierć

    First Rank

  • Na emeryturze
  • 69 postów
  • Lokalizacja:Toruń

Napisano 27 12 2003 - 00:01

MOVIX

Cóż mam powiedzieć. Piękna sprawa. Dystrybucja zoptymalizowana (i zminimalizowana :) ) pod kątem odtwarzania plików video. Obsługuje divx, mpeg, avi i inne. Startuje z płty bootującej, choć jak ktoś chce to może i zainstalować na hdd. Występują trzy odmiany:

-eMoviX - upychasz go na CD razem z filmem, ustawiasz bios na bootowanie z cd, wkładasz do napędu płytkę, restartujesz i OGLĄDASZ.

-MoviX - Osobna płyta z systemem, odpalasz ją w sposób analogiczny jak powyżej, potem wyciągasz z napędu, wkłdasz film i OGLĄDASZ.

-MoviX2 - Jak wyżej, tylko obsługuje interface (międzymordzie w wolnym tłumaczeniu) graficzny.

A szczegóły i pobieranie tutaj: http://movix.sourceforge.net/

Polecane zwłaszcza dla właścicieli słabszych kompów.
"Czas jest wszystkim."
Napoleon Bonaparte

#4 doman

doman

    Very Good Rank

  • Użytkownicy +
  • 1167 postów
  • Płeć:Mężczyzna
  • Lokalizacja:Wałbrzych/Wrocław

Napisano 23 07 2005 - 18:20

To ja scharakteryzuję kilka dystrybucji Linuksa, które nie były dotąd opisane:

Dołączona grafika
Aurox - polska dystrybucja dla początkujących. Prosta w instalacji i prosta w obsłudze, nie przypomina Windowsa jak kilka zeszmaconych dystrybucji dla początkujących;) Dystrybucja nie ma własnych repozytoriów, wszystkie pakiety na nią dostępne są umieszczone na płytkach od distra (można je zakupić z gazetką Linux+Extra), ich zbiór jest dość przydatny na desktop: polskie komunikatory, Wine, programy p2p itp. Dystrybucja oparta jest o Fedore Core, została jednak jeszcze bardziej uproszczona, gdyż dodano do niej zbiór wielu. kodeków, które pozwalają bez problemów oglądać filmy, czy słuchac muzyki. Niestety dystrybucja jest dość mułowata, chodzi bardzo wolno, a co najgorsze jest dość niestabilna - nowa wersja wychodzi średnio co 3 miesiące, co skutecznie uniemożliwia przygotowanie stabilnych pakietów; zawiera sporo drobnych błędów...
Mimo to prezentuje się ona całkiem dobrze, jeśli chodzi o dystrybucję dla początkujących - sam od niej zaczynałem i nie żałuję :D jednak już do niej raczej nie powrócę :)




Dołączona grafika
Yoper - jednopłytowe distro z Nowej Zelandii, które ma ambicje uchodzić za najszybszą dystrybucję "prosto z pudełka" i jest w tym sporo prawdy; skompilowana pod i686 wraz z kilkoma dodatkowymi optymalizacjami (prelinking, stripping) sprawia, że responsywność aplikacji dostępnych na płytce jest napradę świetna (o wiele lepsza niż większości dystrybucji), niektóre aplikacje otwieraja się po prostu "z miejsca"; co do bootowania systemu, było ono przeraźliwie wolne (, ale podobno to wyjątek. Instalacja polega na kilkukrotnym naciśnięciu klawisza 'enter', po czym w przeciągu 7-15minut (w zależności od posiadanej maszyny) zainstaluje się wszytsko z płytki. Przy pierwszym uruchomieniu uruchamia się Sax2, program, który próbuje samodzielnie automatyczni skonfigurować system i wielu wypadkach radzi sobie z tym dobrze (podobno nieźle mu idzie wykrywanie kart nVidii, którym sam instaluje akcelerację 3d) niestety nie zawsze i w momencie kiedy mu się to nie uda, system się nie odpali i trzeba użyć chroota, aby to naprawić - osoby początkujące nie poradzą sobie z tym... Dystrybucja po zainstalowaniu oferuje nam aplikacje przydatne na desktop, bo z taką myślą została stworzona, jednak nie ma wielu tych przydatnych. Posiada proste narzedzie do konfigurowania niektórych opcji systemowych - Yoperconf. Dystrybycja młoda, niedojrzała, mało popularna, co za tym idzie, jest na nią jeszcze bardzo mało pakietów, nie za bardzo stabilna, jej twórcy nie kładą zbyt dużego nacisku na bezpieczeństwo. Jak na dzień dzisiejszy Yoper nie wydaja mi się czymś wyjątkowym i szczególnie godnym uwagi, może z czasem się to zmieni...




Dołączona grafika
Mepis - to również jednopłytówka, oparta o Debiana. Mepis stworzony został z myślą o początkujących - sam instaluje sterowniki do kart graficznych Ati czy Nvidia, posiada zestaw graficznych konfiguratorów zwanych Mepis system center (nie działają jednak zawsze za dobrze). Płytka instalacyjna może służyć również jako ditro livecd, tak aby najpierw zapoznać się z systemem, a gdy się na to zdecydujemy, możemy zainstalować Mepis, bez przerywania korzystania z livecd, gdyż pakiety z płytki są po prostu kopiowane na dysk. Posiada całkiem sporą grupę fanatyków za granicą (mepislovers). Nie jest zbyt szybki...



Dołączona grafika
Vector Linux - sympatyczna dystrybucja, jednopłytowa, do niedawna jeszcze płatna; można by ją określić, jako Slackware dla początkujących. W istocie Vector bazuje na Slacku, tyle, że standardowo jest nieco szybszy od Slacka, zarówno jeśli chodzi o domyślne bootowanie jak i responsywność niektórych aplikcji, ale w tym drugim przypadku to minimalną różnicę widać tylko na tych większych aplikacjach (np Kde czy Mozilla). Przy instalacji nie ma wielkiego wyboru co do paczek; standardowo jednak z tej jednej płytki instalują się całkiem przydatne aplikacje na desktop :) Działają na nim paczki dla Slacka. Podobnie jak Slack, Vector posiada pkgtools , ale oprócz tego 2 duże graficzne narzędzia do konfigurowania systemu - jedno do ściągania paczek, VLAPT (odpowiada za to slapt-get), drugie, VASM, służy już do tych typowych, systemowych ustawień. Etc wygląda dość podobnie do distra Patrika , wydaje mi się, że niektóre pliki konfiguracyjne były lepiej skomentowane. Vector posiada troche "cukierków", np tło w każdym otwieranym terminalu jest w innym odcieniu, jest gkrellm... Małe, proste i szybkie - w sumie całkiem udane distro :(




Dołączona grafika
VidaLinux- Gentoo dla opornych :) jednopłytówka; zbudowana jak Gentoo postawione ze stage3, skompilowane pod i686 wraz z skonfigurowanym już kernelem, graficznym instalatorem (Anakonda z Redhata, Auroksa), z którego działaniem jednak są problemy, oraz z domyślnie zainstalowanym Gnomem i niemal nic poza tym. Korzysta z "pakietów" od Gentoom. Dystrybucja bardzo młoda, ma drobne problemy z wykrywaniem sprzętu, nie ma opinii najstabilniejszej.




Dołączona grafika
Ubuntu - młode distro, już stało się najpopularniejszą dystrybucją. Nic dziwnego, Ubuntu jest po prostu zajebiste :) Ubu oparte jest na Debianie - wyposarzone jest w podobny, tekstowy instalator (tylko bardzo mocno okrojony, by uprościć instalację), pakiety skompilowane są pod i386, a po zainstalowaniu nie posiada żadnych graficznych systemowych konfiguratorów (co jest dużym plusem), oprócz Synaptica. Ubuntu znajduje się na 1 cd, z którego po zainstalowaniu otrzymujemy 1,8 gb aplikacji przydatnych na desktop czy do biura, brakujące pakiety zainstalujemy za pomocą Apta, jest ich całkiem sporo w repozytorium (ja, nie korzystając z repozytoriów Debiana, tylko kilku niestandardowych dla Ubu, mam ich 16,4 tysiąca). Domyślnym środowiskiem graficznym jest prześliczny Gnome, nieco zoptymalizowany; całe Ubuntu, mimo pakietów przygotowanych na i386, charakteryzuje się świetną wydajnością, domyślnie zainstalowane aplikacje z płytki działają bardzo szybko :) bootowanie mogłoby być szybsze;) Dystrybucja ma swój charakter :) To co sprawia, że bez większych problemów mogą z niej korzystać początkujący, to domyslne skonfigurowanie wielu opcji w systemie, a także dobrze przygotowany Nieoficjalny podręcznik Ubuntu (dostępny także w j. polskim) oraz bogate forum? - brawo dla developerów :) Jest jeszcze coś - dystrybucję przysyłają nam do domu za darmo, wystarczy wejść na stronę, podać adres i zamówić ile się chce płytek (są w tekturowym opaowaniu) ! nieco więcej info o Ubu w tym topiku. Ubuntu to takie połączenie cech dystrybucji dla początkujących i tych dla zaawansowanych (z przewagą na te piewrsze;) ) i to bardzo udane. Szczerze polecam zainteresownie się to dystrybucją - jest świetna ! :) :D




Dołączona grafika
Arch - kolejne młode, jednopłytowe distro, tym razem nie dla początkujących, tylko dla zaawansowanych. Na płytce nie ma wielu pakietów, jednak jest to cel zamierzony -chodzi o to, aby każdy sam, trochę podobnie jak w Gentoo, dopasował do Archa do swoich potrzeb; płyta zawiera tylko podstawowe aplikacje. Distro porównywane jest do Slacka, ze względu na prostotę i podobieństwo w budowie. W przeciwieństwie do Slacka, Arch nie posiada nawet tekstowych konfiguratorów systemu, wszelkich zmian dokonujemy ręcznie edytując pliki konfiguracyjne, dlatego prawidłowe działanie systemu wymaga nieco pracy. Jest szybszy od Slacka, gdyż wszystko jest w nim optymalizowane pod i686, dodatkowo posiada świetny system zarządzania pakietami, pacman, dzięki któremu aktualizacja Archa jest bardzo prosta. Distro nie posiada jeszcze zbyt wielu pakietów, jednak ze względu na swoją wydajność, prostotę i stabilność staje się coraz bardziej popularniejsze, co z pewnością pozytywnie wpłynie na ilość paczek :)
Życie jest koszmarem ... a do tego jeszcze trwa tak krótko :-(
Dołączona grafika
Dołączona grafika

#5 doman

doman

    Very Good Rank

  • Użytkownicy +
  • 1167 postów
  • Płeć:Mężczyzna
  • Lokalizacja:Wałbrzych/Wrocław

Napisano 10 02 2006 - 12:25

heh, nie ma tutaj jeszcze opisu mojej ulubionej dystrybucji Linuksa:

Dołączona grafika

Gentoo - wyjątkowa i niesamowita dystrybucja, wysoce konfigurowalna, wydajna i ciągle aktualna

O wyjątkowości Gentoo świadczy już sam proces instalacji. Polega on na niskopoziomowej konfiguracji wszystkich elementów systemu. Wybieramy więc podstawowe narzędzia systemowe, np: program logujący, cron czy też jądro (w Gentoo mamy ich kilka do wyboru), a następnie instalujemy potrzebne oprogramowanie, czy to przez kompilację ze źródeł, czy przez instalację dostarczonych pakietów binarnych. Instalacja trwa długo, jednak czas ten nie jest zmarnowany, gdyż Gentoo pozwala nam zbudować system dobrze dopasowany do naszych wymagań. W zawiłościach procesu instalacji pomoże nam doskonały przewodnik, który wraz z olbrzymią dokumentacją wiele nas nauczy o Linuksie :)

Sercem Gentoo jest Portage - potężne narzędzie, dzięki któremu bezproblemowo zainstalujemy każdy program wraz z jej zależnościami. Instalując aplikacje w Gentoo ustawiamy flagi use (wybór opcji instalacyjnych danej aplikacji) oraz flagi kompilatora (optymalizacja pakietu pod wybraną architekturę). Wszystko to odbywa się w sposób dość zautomtyzowany, gdyż polecenie emerge samo ściąga wybraną paczkę z repozytorium online, rozpakowywuje ją, konfiguruje, kompiluje i instaluje, a także podaje przydatene informacje dotyczące dodatkowej konfiguracji tej paczki; flagi use i flagi kompilatora (a także inne opcje systemowe) możemy ustawić globalnie w pliku /etc/make.conf. Portage zapewnia również ciągłą aktualność - nie trzeba czekać na wydanie najnowszej wersji programu dla naszego systemu. Wszystlkie źródła znajdują się Portage natychmiast po jego publikacji. Co ważne, w Gentoo sami możemy wybrać wersję danej paczki i zdecydować czy chcemy korzystać z gałęzi stabilnej, testowej czy niestabilnej. Portage to także ogrom oprogramowania (w tym gry, sterowniki do sprzętu, itp).

Gentoo dzięki swojej elastyczności i konfiguralności daje nam możliwość zainstalowania systemu dostosowanego do naszych potrzeb i naszej architektury (wydajność jest tu bardziej skutkiem ubocznym, niż celem samym w sobie) - można by powiedzieć, że to taka odmiana LFS. Wymaga to jednak posiadania pewnej wiedzy o GNU/Linuksie, a także czytania (ze zrozumieniem) dokumentacji, przeglądania forum i "grzebania" w plikach konfiguracyjnych (w systemie nie ma graficznych konfiguratorów). Nie obędzie się również bez poświęcenia zasobów systemu (głównie procesora i pamięci RAM) na częstą kompilację oprogramowania. Przy obecnych komputerach aktualizacja systemu nie przeszkadza jednak w korzystaniu z niego w środowisku graficznym. Gentoo nie jest dystrybucją dla każdego. Wymaga poświęcenia jej czasu i bycia świadomym tego co robimy i co chcemy uzyskać. Po pewnym czasie odwdzięcza nam się jednak wygodą zarządzania oprogramowaniem i prostą aktualizowacją. Dobrze postawione Gentoo działa długo, jest to więc dobry wybór dla cierpliwych, świadomych i (wbrew pozorom) leniwych użytkowników komputerów :)
Życie jest koszmarem ... a do tego jeszcze trwa tak krótko :-(
Dołączona grafika
Dołączona grafika

#6 szamrok

szamrok

    Expert Rank

  • Użytkownicy +
  • 1965 postów
  • Płeć:Mężczyzna
  • Lokalizacja:Kraków

Napisano 25 02 2006 - 13:01

Dołączona grafika
Doman nieco wczesniej opisywal juz Archa, jednak opisal wersje, ktora bardzo odbiega od obecnego wygladu tej dystrybucji.

Ja jako zatwardzialy i niereformowalny uzytkownik Slackware'a testowalem wiele dystrybucji, i w wiekszosci przypadkow podobaly mi sie te z podobna filozofia co Slackware czyli: prosta i przejrzysta budowa, brak "automagicznosci", brak zaleznosci i latwy system zarzadzania paczkami. Dystrybucje typu Fedora, Mandriva, OpenSuse odstraszaly mnie strasznie zawilymi zaleznosciami miedzy pakietami oraz tendencja do wysypywania sie gdy zaczynalem recznie grzebac w plikach konfiguracyjnych. Ostatnio chcialem zainstalowac MonoDevelop w Slacku i niestety po kompilacji wielu paczek i ujrzeniem wysypujacego sie przy starcie MonoD postanowilem sprobowac jakiejs dystrybucji, w ktorej bedzie duzo paczek. Wybor padl na dwie: Arch oraz Frugalware. Ta druga jest oparta na Archu, niestety instalator ma jakiegos buga i moj laptop zaczal sie "gotowac" gdy temperatura na procu doszla do 65'C i sie zrestowal, wiec pozostal mi Arch.


Arch to dystrybucja optymalizowana pod i686, przez niektorych nazywana "nowoczesnym Slackware" z zaleznosciami i duza iloscia paczek, co jest wedlug mnie calkiem dobrym okresleniem.

Instalacja:
Dystrybucja miesci sie na 1 CD, na ktorym jest podstawowa ilosc paczek, reszta softu jest mozliwa do sciagniecia ze stronki lub poprzez menedzera pakietow, ale o tym za chwile. Sama instalacja jest typowo Slackware'owa czyli interfejs tekstowy oparty na Dialogu, nie odbiegajacy zbytnio stopniem skomplikowania od instalatora w Slacku.

Pliki konfiguracyjne:
Posiada on zmodyfikowane pliki konfiguracyjne w stosunku do Slackware.
Glownym plikiem jest /etc/rc.conf z poziomu ktorego mozna ustawic uruchamiane uslugi/deamony profile sieciowe oraz zmienne systemowe, w /etc/rc.d mamy nieco analogiczne do Slacka skrypty startowe dla konkretnych uslug. Jednym slowe bardzo ciekawe rozwiazanie. Bardzo mi sie podobaja profile sieciowe dla WIFI, jako, ze uzywam laptopa w domu i w pracy, a wiec rozne konfiguracje access pointow. Profile sieciowe rozpoznaja AP poprzez ESSID i uruchamiaja wczesniej skonfigurowany profil. Rozwiazanie dosyc proste ale skuteczne i bardzo wygodne dla laptopowcow :-)

System pakietow:
Arch posiada duza ilosc paczek dostepnych w repozytoriach:
current [oficjalne i stabline paczki]
extra [dodatkowe oficjalne i stabline paczki]
community [paczki tworzone przez zaufana grupe uzytkownikow, stabilne]
testing [najnowsze paczki czesto zawierajace bledy, tylko dla ludzi o mocnych nerwach ;) ]

Zarzadzanie pakietami obslugujemy poprzez Pacmana, ktory musze przyznac jest bardzo dobry i szybki. Arch posiada system zaleznosci, jednak w prownaniu do innych dystrybucji zaleznosci te nie sa, az tak restrykcyjne (np: mozna zainstalowac kdebase, kdelibs + kilka mniejszych pakietow, bez potrzeby instalowania (a po za tym walnę się głową o sosnę)ek w stylu kdegames, kdetoys, kdenetwork, etc). Pacman potrafi usuwac dany pakiet wraz z jego zaleznosciami, jesli dany pakiet ktory ma zostac usuniety jest wymagany przez inny program to pacman na o tym poinformuje, aby sobie czegos nie popsuc :P Dodatkowo potrafi on wylistowac pakiety, ktore nie sa wykorzystywane przez inne programy, co ulatwia nam sprzatanie nieuzywanych paczek.

Kolejnym ciekawym narzedziem jest SRCPAC, ktore jest odpowiednikiem Emerge z Gentoo, nie uzywalem go na tyle aby ocenic czy jego mozliwosci sa z emergem porownywalne, ale raczej nie posiada odpowiednika flag USE.

Dodatkowo istnieje AUR czyli repozytorium plikow PKGBUILD (odpowiedniki ebuild z Gentoo) dostarczanych przez uzytkownikow Archa. Stabilnosc niektorych moze byc dyskusyjna, ale tak juz jest z tego typu repozytoriami.
Jesli chodzi o stabilnosc pakietow to nie jest moze, az tak dobrze jak w Slackwarze, ale zadnych zwiech czy bledow w pakietach nie uswiadczylem jak dotad. Czasem zdarza sie, ze niektore pakiety sa dosyc dlugo w /testing ale ilosc pakietow to rekompensuje.

Dokumentacja, Fora, Community:
Community Archa jest calkiem pokazne, forum jest duze i aktywne, wiki rozrasta sie bardzo szybko i zawiera bardzo duzo uzytecznych artykulow, oczywiscie do community Gentoo nie moze sie porownywac (jeszcze), ale i tak jest to mocna strona tej dystrybucji. Polskie forum nie jest moze pokazne, ale z angielskiem forum i wiki mozna spokojnie pokonac wiekszosc napotkanych problemow.

Wada Archa jest nieregularnosc w wydawaniu kolejnych wersji, czasem odstepy byly roczne, czasem krotsze, jednak nalezy sie nastawic, ze Arch to dystrybucja typu "Current".

Podsumowujac, Arch jest ciekawa dystrybucja dla osob lubiacych grzebac w systemie, jednak chcacych miec duza ilosc paczek. Glownym jej przeznaczeniem jest desktop, gdyz na serwer lepiej wybrac Slacka czy Debiana.
Szybkosc dystrybucji jest nieco lepsza od Slacka. Polecam ja wyprobowac, bo jest tego warta.
Dołączona grafika - darmowy program do katalogowania książek

#7 doman

doman

    Very Good Rank

  • Użytkownicy +
  • 1167 postów
  • Płeć:Mężczyzna
  • Lokalizacja:Wałbrzych/Wrocław

Napisano 06 06 2006 - 16:18

Wydaje mi się, że warto wspomnieć o dwóch systemach, które niedawno pojawiły się w wersji 1.x. Chodzi mi o Pc-Bsd i DesktopBsd. Są to systemy oparte o FreeBsd, jednak dostępne w graficzny instalator i domyślnie instalujące środowisko Kde. Ma to pomóc początkującym uzytkownikom w pierwszych krokach z systemem *Bsd, nie wiem jednak ilu początkujących użytkowników bierze się za systemy z rodziny *Bsd :huh:

Dołączona grafika
Pc-Bsd - Pc-BSD, to bardzo prosty, zarówno w instalacji, jak i korzystaniu system operacyjny. Idealnie nadaje się dla początkującego użytkownika. Podstawą dla PC-BSD jest FreeBSD. Instalator wydziela za nas partycję Swap. System posiada pakiety PBI, które umożliwiają bardzo łatwą instalację oprogramowania. W obecnej chwili to najpopularniejszy po FreeBsd system z rodziny *Bsd

Dołączona grafika
DesktopBsd - jest starszy od Pc-Bsd.

Głównym celem DesktopBSD jest dostarczenie desktopowego systemu operacyjnego, który jest łatwy w użyciu, jednak ciągle jest tak funkcjonalny i posiada taką samą moc jak BSD. Na dłuższą metę, DesktopBSD chce stworzyć system, który sprosta wszystkim wymaganiom jakie użytkownicy komputerów biurkowych mu stawiają, między innymi mowa tutaj o instalowanieu oprogramowania, konfigurowaniu zarządzania mocą lub podziałem połączeń internetowych. Żeby lepiej wypełnić ten cel polegamy na użytkownikach, którzy ślą do nas pomysły ulepszenia, ba! dalszego rozwoju naszego przedsięwzięcia. (...) Środowisko graficzne KDE i specjalnie stworzone narzędzia zapewniają maksimum użyteczności naszym użytkownikom. Cechy KDE takie jak niewolnicy KIO lub zdalne zarządzanie pulpitem i cechy DesktopBSD takie jak profile sieciowe, procedury łatwego mount’owania i wiele innych cech ułatwiają życie oraz zwiększają produktywność. Rozwój FreeBSD (i także DesktopBSD) bardzo skupia się na wydajności. System sprawnie zarządza zasobami i szybko reaguje, nawet gdy wiele procesów działa równocześnie. To także dotyczy sieci, więc DesktopBSD stara się optymalnie wykorzystać dostępną przepustowość.

z AsseQ.pl

System jest dostępny w wersjach na dwie platformy sprzętowe – i386 oraz AMG64/EM64T. Pierwszą można pobrać na płycie CD (polscy użytkownicy będą musieli jeszcze ściągnąć ważącą 160 MB płytkę z pakietami językowymi) albo DVD, drugą tylko jako DVD (1,2 GB). Zalecane jest posiadanie przynajmniej 256 MB pamięci RAM i 6 GB wolnego miejsca na dysku (system można zainstalować również przy mniejszej pojemności). Dzięki wykorzystaniu kernela FreeBSD system ma dość dobre wsparcie dla nowoczesnego sprzętu, choć problemem mogą być rzadkie (a zwłaszcza wbudowane w płytę główną) karty sieciowe i muzyczne. Ponieważ firma ATI zupełnie nie przejmuje się systemami BSD, dla jej najnowszych kart graficznych nie ma dostępnych stabilnych sterowników obsługujących OpenGL.
Wersja 1.0 dostarczana na płycie CD zawiera jedynie podstawowe oprogramowanie ze środowiska KDE 3.5.1, umożliwiające jednak wykonywanie wszystkich podstawowych zadań. Na płycie DVD można znaleźć więcej, między innymi: przeglądarkę internetową Firefox, klienta IRC X-Chat 2, pakiet biurowy (OpenOffice.org 2.0.2 lub KOffice 1.4.2 w przypadku wersji AMD64), odtwarzacz amaroK, komunikator Gaim i edytor graficzny GIMP.

z jakilinux.org
Życie jest koszmarem ... a do tego jeszcze trwa tak krótko :-(
Dołączona grafika
Dołączona grafika




Użytkownicy przeglądający ten temat: 0

0 użytkowników, 0 gości, 0 anonimowych